Witte herder uit Staphorst wint in Oostenrijk

door SANDRA VELTMAAT

5 AUGUSTUS 2006 - STAPHORST - Een beloning voor het harde werken. Zo ziet Greetje Dozeman - van Burk uit Staphorst de prijzen die ze onlangs in Oostenrijk won met ‘haar’ Zwitserse witte herders. Met de teef Leslee of Haely’s Future won ze de open klasse en het overall kampioenschap. Maar, eigenlijk belangrijker nog voor haar, was het winnen als fokkersgroep.

Greetje Dozeman - Van Burk uit Staphorst fokt Zwitserse witte herders waarmee ze belangrijke prijzen wint in het buitenland. Tweede van links is Leslee of Healy’s Future, die de Alpentrophy in Oostenrijk in de wacht sleepte. Foto FRENS JANSEN

‘We hebben meegedaan met een groep van vijf honden die door mij gefokt zijn. Dat die op zo’n belangrijke wedstrijd zo goed beoordeeld worden, is een grote eer.’

Drie jaar geleden behaalde ze met haar ‘Pup’ - ‘Ik blijf haar gewoon zo noemen, dat is nooit gesleten’ - het Wereldkampioenschap in Dortmund. ‘En dat Leslee nu, na twee nesten en drie jaar later, weer zo’n belangrijke prijs wint, dat had ik nooit gedacht.’ Haely’s Future is de naam van de fokkerij, vernoemd naar Haely van Hiemrod, de eerste witte herder waarmee Dozeman begon met fokken.

Dozeman wilde Akico, roepnaam Kiko, een jongere teef, de ervaring van een show geven. ‘Ik hoopte dat die bij de keurmeester in de smaak viel. Maar Kiko lag al snel uit de wedstrijd. Met Leslee bleef ik telkens maar in de running. Ronde na ronde.’ Puffend, met natte theedoeken in de nek en vooral met de kiezen op elkaar draafde Dozeman ronde na ronde met haar Leslee door de Alpenwei. ‘Telkens weer die heuvel op, in de brandende zon.’

De Staphorstse Dozeman beschouwt de honden in haar kennel als haar eigen kinderen. Na het fokken van onder meer bassets, bouviers en Deense doggen - ‘wát een dómme honden zeg!’ - was het tijd om naar een ander ras uit te zien. ‘Ze moeten hier wel passen natuurlijk, met de paarden en al die jonge mensen over de vloer. De Zwitserse witte herder is wat dat betreft helemaal perfect. Ze zijn intelligent, niet angstig en rustig. Echte werkhonden.’

‘Ik heb alles voor ze over. Met de hitte van de afgelopen tijd ging ik voor dag en dauw eruit om de honden mee uit fietsen te nemen. Ze hebben hun lichaamsbeweging wel nodig. Dan maar om half zes naar buiten hoor.’

De rest van de tijd is ze aan het moederen. De ene heeft druppeltjes nodig, de ander een pilletje. ‘Wel veel homeopathisch hoor. En dacht je dat ze gewoon hondenbrokken kregen. Tuurlijk niet. Ik kook echt voor ze, speciaal eten!’ Natuurlijk heeft Dozeman dan ook nog haar andere bezigheden. Er wordt een manege gerund. En toevallig heeft ze deze dagen de zorg voor vier papegaaien. ‘Mijn dochter is nu op vakantie.’

‘Die drukte hier is juist goed voor de honden. Ze raken van jongs af aan gewend aan verschillende mensen, dieren en geluiden.’ Dozeman laat ze lekker ravotten in de modder. Die witte vacht hoeft niet brandschoon te blijven, de pups moeten lekker ontdekken en spelen. Alle ruimte daarvoor in de ruime speelweide mét fijne modderplassen.

Oude honden die geen nesten meer kunnen werpen worden niet ‘afgedankt’ bij Dozeman. ‘Sommige fokkers vinden dat zulke honden weg moeten. Bij mij hebben ze recht op een fijne oude dag. Ik heb er nu zo’n tien bij huis die lekker oud mogen worden.’

Pups worden niet aan alleman verkocht

5 AUGUSTUS 2006 - Dozeman verkoopt haar Zwitserse witte herderpups niet aan Jan en alleman. ‘Ik ben een enorme zeikerd. Er wordt ernstig gescreend. Als ze bellen met de vraag: ‘Hoe duur kost zo’n hond?’, dan zijn we al snel uitgepraat. Het gaat niet om de prijs, het gaat erom of je bereid bent om er een kind bij te nemen. De eerste jaren moet je er veel tijd in steken om het dier goed op te voeden. Witte herders kun je niet de hele dag alleen laten. Als een potentiële klant mij niet bevalt, ben ik resoluut, dan houdt het voor mij op, ook grote fokkers weiger ik als ze mij niet aanstaan. Dat maakt me niks uit.’.

Klanten krijgen flink wat huiswerk voordat er een pup mee naar huis gaat. Het huis moet grondig hondenproof gemaakt worden en de nieuwe eigenaren krijgen lessen en opvoedtips.

Dozeman houdt ‘haar’ kinderen goed in de gaten, ook via de jaarlijkse familiedag. ‘Laatst was ik er een uit het oog verloren. Doorverkocht en de vorige eigenaresse gaf me een vaag antwoord toen ik er naar vroeg. Bij een show in Italië kwam iemand op mij af om te vertellen dat zij die hond had overgenomen. Gelukkig bleek het een goed tehuis. Anders heb ik liever dat mensen honden die niet bevallen weer bij mij terug brengen. Zo laat ik dat ook altijd in het koopcontract vastleggen.’

Staphorster witte herdershond kampioen
04 08 2006

STAPHORST – Greetje Dozeman (56) uit Staphorst had eigenlijk haar zinnen gezet op Zwitserse witte herdershond Akico van anderhalf in de strijd om de Alpentrophy in Aurach, Oostenrijk, afgelopen zondag. Vijfjarige hond Leslee, van hetzelfde ras als Akico, was meer mee voor de gezelligheid. Het liep echter anders. Akico kon van het toneel verdwijnen, terwijl Leslee ronde na ronde de concurrentie achter zich liet en uiteindelijk als beste uit de bus kwam. Greetje had de bergkristallen Alpentrofee van tevoren maar vast aangeraakt, want ze had nooit verwacht dat zij die mee naar huis mocht nemen.


Greetje Dozeman met de winnaar van de Alpentrophy, Leslee of Haely’s Future. (Foto: Boom uitgevers/Wilbert Bijzitter)

Laaiend enthousiast is ze over de aanwinst, nu eens een keer geen standaard beker. ‘Ze is vijf jaar en heeft twee nesten gehad, dan heb je de mooiste tijd wel gehad’, vertelt Greetje, verbaast als ze is over de overwinning van Leslee, volledige naam Leslee of Haely’s Future, roepnaam kortweg Pup.

Negentig honden afkomstig uit elf verschillende landen deden ermee aan de strijd om de Alpentrofee, veel meer dan drie jaar geleden, toen Pup de titel Welt Siegerin op haar naam mocht schrijven. Aan het Wereldkampioenschap in het Duitse Dortmund deden toen 54 honden mee.

Greetje startte een jaar of acht geleden met het fokken van de bijzondere herders. Ze vernoemde haar kennel naar Haely van Hiemrod, het teefje waarbij ze haar eerste witte herdersnestje fokte. ‘Of Haely’s Future’ werd de naam. Van die kennel liepen vorige week in totaal vijf honden mee. Ook in de fokkersgroep wist de kennel van Greetje de eerste prijs in de wacht te slepen. Buitenlandse shows zijn haar niet vreemd. ‘Ik wil graag concurrentie hebben. In Nederland kun je gemakkelijk eerste worden als je maar als enige in je categorie meedoet.’ Tien Zwitserse witte herders lopen er rond op het terrein van manege De Ruif. ‘’t Zijn overwegend oudjes. De oudste is veertien. Ik heb er drie waar ik mee fok en twee waar ik mee hoop te gaan fokken’.

Drie jaar geleden was Greetje zo overdonderd door de overwinning, dat ze nauwelijks kon feestvieren. Dat besloot ze dit keer anders te doen. ‘We zijn niet meer direct die avond naar huis gereden. We zijn uit eten gegaan en hebben echt uitbundig gevierd. Ik wilde het nu bewust meemaken.’